Czas odśnieżać, zima nadeszła.

Już ponad tydzień temu przeprowadziłam się z rodzicami do Lublina. Od kiedy pamiętam mieszkaliśmy w małej wiosce gdzie ludzie się znali i wiedzieli praktycznie o sobie wszystko. Dlatego również niełatwo było mi przywyknąć do tylu nieznanych mi twarzy na ulicach tego pięknego miasta. Przez te kilka dni nie miałam okazji go zwiedzić ponieważ ciągle byłam zajęta przeprowadzką. Musiałam na nowo urządzić sobie pokój i pomóc w tym mojej młodszej siostrze. Pewnego wieczora wyjrzałam za okno i szybko pojawił się uśmiech na mojej twarzy. Okazało się iż zaczął padać pierwszy śnieg. Powoli pokrywał mój balkon i parapet. Byłam bardzo szczęśliwa gdyż zima jest moją ulubioną porą roku. Wiążę się ona z nartami, snowboardem, jazdą na łyżwach, lepieniem bałwana i moją ulubioną atrakcją - kuligiem. Następnego dnia postanowiłam zwiedzić moje nowe miejsce zamieszkania. Jeszcze przenigdy nie widziałam tylu wysokich budynków obok siebie. Odśnieżanie w Lublinie to musi być faktycznie niezła frajda. Mój tata pracuje w jednej z spółek odśnieżających. Zaczęłam mu zazdrościć stojąc na dachu jednego z najwyższych budynków w mieście, że może podziwiać piękno Lublina. Cały dzień spędziłam na chodzeniu po Starym Mieście i Krakowskim przedmieściu. Bardzo cieszyłam się, że wzięłam ze sobą aparat . Mogłam uwiecznić na zdjęciach tyle wspaniałych budynków. W domu wrzuciłam fotografie na komputer i pokazałam je rodzicom oraz siostrze. Wyszły naprawdę genialnie. Byłam wdzięczna cioci, że na moje dwunaste urodziny dała mi lustrzankę. Aktualnie będę mogła upamiętniać wszystko co tylko pojawi mi się przed oczyma.